Në një kohë ku koha s'matet,
Edhe nata më shumë zgjatet,
Në një ditë ku drita shuhet,
Dhe asgjë nuk ka ç'më duhet,
Edhe kur dallgët lart ngrihen,
Kur mendja me zemrën zihen,
Kur vërshuar vjen dhe lumi,
Pranë kalon, por s'më merr gjumi,
Kur rri varur në kujtime,
Keq s'më vjen për veten time,
Kur dëbora ngrin dhe shpresën,
Dhe besniku e pret besën,
Dhe kur tingullin e mbyt zhurma,
Kur as Zotin s'beson turma,
Edhe retë bezdisin diellin,
Kur në ëndërr nuk gjej qiellin,
Kur në shi nuk shquhen lotët,
I lagur shpirti vërtitet rreth botës,
Kur këndoj me zë të heshtur,
E nesërmja në të djeshmen rri mbështetur,
Kur rruga tretet nën hapa,
Dhe midis buzëve ngec fjala,
Kur hëna rrëzohet mbi dritare,
Për mua s'kujtohet njeri fare,
Kur dhe bota humbet kuptimin,
Përsëritja shpërfill ndryshimin,
Kur paqja nuk do ta ndali luftën,
Dhe fluturimit krahët iu këputën,