Ε κοίτα τι να σε πω γω τώρα εμείς εκεί έχουμε λίμνη
Έχουμε πεδιάδα έχουμε προφορά έχουμε τσι τσμιτες
Προφορά προφορά έχουμε δέντρα πολλά μεστο κέντρο
Έχουμε παπάκια έχουμε στάρι είναι Θεσσαλία
Μένω Θεσσαλονίκη μα είμαι από την επαρχία
Άλλαξαν οι ανάγκες να μη ζω στη δυστυχία
Όλα μεγάλωσανε και απέκτησαν αξία
Όσα βλέπουν τα μάτια μου τα λένε τα βιβλία
Γεμίσαμε μαγκάκους και φλωρέψαν τα σημεία
Παντού βλέπεις γκραφίτι ακόμα και σε μνημεία
Στον δρόμο είναι άστεγοι δεν γελάν με αστεία
Το μόνο που ζητάν ένα χέρι βοηθείας
Τσόσμπα το τετράγωνο να πιάσουν τα τσιράκια
Που μοιράζουν μαύρο και τρέχουν στα σοκάκια
Δεν είμαι υπέρ αυτού αλλά μαρέσει τι να κάνω
Στρίβω και εγώ το μπάφο να ανέβω προς τα πάνω
Ξυπνάω το πρωί φτιάχνω καφέ και ένα τοστ
Ακούω μουσική και ανεβάζω post
Καλημέρα λένε στα σχόλια από κάτω
Τι να κάνω αν δεν έχω τους δικούς μου να απολαύσω
Με ψάχνουνε μου είπανε από το κινητό
Δεν θα με βρούνε, δεν είναι εδώ
Έλα να τα πούμε δεν θα γίνει το κακό
Ο,τι και να γίνει θα το ξέρω μόνο εγώ
ιστορία απτή αρχή να χαράξω
φίλο ποτέ δεν θα τον βλάψω
Δεν πρόκειται ποτέ να σωπάσω
Να πετύχω τους στόχους θέλω να γίνω ειδικός
ο κόσμος μου να γίνει διαφορετικός
Και όσοι με καταλάβουν θα το δούνε προσεχώς
Όλη τη ζωή μου δίχως κόμπλεξ και προβλήματα
Ούτε ένας καβγάς ούτε φωνάξα συνθήματα
Μονίμως ήμουν στόχος για πολλά από τα βλήματα
Που ήτανε στον κύκλο μου και παίζανε στοιχήματα
Πρόσεχε το στόμα σου όμως μη λες πολλά
Τι να κάνω που είσαι εθισμένος στα ναρκωτικά
Φαντάζομαι τα μούτρα σου λιωμένα σε στενά
Εγώ θα είμαι παρόν μα θα βλέπω από ψηλά
Νιώθω Walter white στη μουσική κάνω cooking
Στα υπόλοιπα είμαι Gus not fame δεν είμαι rookie
Σε βλέπω από μακριά σου παίρνω το καλούπι
Είσαι νέα μούσα μου πάρε μου τσιμπούκι
Νιώθω Walter white στη μουσική κάνω cooking
Στα υπόλοιπα είμαι Gus not fame δεν είμαι rookie
Σε βλέπω από μακριά σου παίρνω το καλούπι
Είσαι η νέα μούσα μου πάρε μου τσιμπούκι