Die horlosie teen die muur staan amper stil,
Die dag loop so stadig, teen my eie wil.
Tussen al die mense en die stad se geraas,
Is ek moeg vir die ure wat so doelloos verpas.
Maar as ek my oë sluit, sien ek net vir jou,
Dis die enigste manier hoe ek my kop bo water hou.
So ek ry, ek ry, ek is nou op pad,
Weg van die ligte en die rook van die stad.
Ek los die geraas en die sorge nou hier,
Met 'n hart wat brand soos 'n warm vuur.
Ek kom huis toe na jou, na die rus in jou oë,
Jy's die enigste een waarin ek nog glo.
Dis 'n lang, harde dag, die werk hou nooit op nie,
Maar daar's niks wat die droom in my hart kan stop nie.
Ek tel die minute, ek wag vir die tyd,
Om weg te kom van al hierdie besigheid.
Jy is my asem, jy's my hele bestaan,
Sonder jou sou ek al lankal ondergaan.
So ek ry, ek ry, ek is nou op pad,
Weg van die ligte en die rook van die stad.
Ek los die geraas en die sorge nou hier,
Met 'n hart wat brand soos 'n warm vuur.
Ek kom huis toe na jou, na die rus in jou oë,
Jy's die enigste een waarin ek nog glo.
Ek hoef niks te sê as ek daar by jou kom nie,
Die wêreld daar buite maak my nie meer stom nie.
Ek gooi die dag se vrag by die voordeur neer,
En ek voel hoe my hart weer vrede leer.
Net een kyk van jou en die moegheid is weg,
By jou voel alles uiteindelik weer reg.
So ek ry, ek ry, ek is nou op pad,
Weg van die ligte en die rook van die stad.
Ek los die geraas en die sorge nou hier,
Met 'n hart wat brand soos 'n warm vuur.
Ek kom huis toe na jou, na die rus in jou oë,
Jy's die enigste een waarin ek nog glo.