Chodź, pokaż mi swoją twarz
I dłonie te zaplecione w strach
Gdy szukasz znów, tak pilnie, swoich wad
Podpowiem ci, czas by wiatr w końcu zaczął wiać
Choć boję się jakby mniej
Sił mało tak, by swobodnie biec
Gdy słucham wciąż tak pilnie dobrych rad
Powtarzasz mi, że odpowiedzią jestem ja