Κολυμπώ με δελφίνια στο Αιγαίο
Απ' τις συμπληγάδες περάσαμε ανάμεσα
Πώς να ονειρευτείς για ταξίδια
Αν δεν είδες ποτέ σου την θάλασσα
Κάθε μου μέρα μια δοκιμασία
Πριν όλα να γίνουν ευθεία
Ανεβαίνω τον Γολγοθά μου σκυφτός
Έμαθα να ξεχωρίζω απ' όλους
Ανήκει σε αυτούς που το αγάπησαν
Δε θέλω τα πάντα δικά μου
Όσα αντέχουν τα χέρια μου μόνο
Κι όσα χωράν στην σκιά μου
Λίγοι πιστέψανε το όνειρο
Προσεύχομαι για τους προδότες
Έλα να δεις τα σημάδια που αφήσανε
Πάνω στο σώμα μου οι πρόκες
Για να τους τα πάρω όλα πίσω
Στα μάτια μου φλόγα ψυχρή
Ό,τι αγάπησα αυτό με σκοτώνει
Όπου να ναι ο δρόμος τελειώνει
Λίγα μέτρα μου μείνανε μόνο
Γιος του ουρανού και της βροχής
Του Ποσειδώνα, της αστραπής
Μόνος μου στέκω σαν φάρος
Στο χείλος της καταστροφής