Στον ίδιο κόσμο σαν χαμένος γυρνώ
Τα ίδια τραγούδια ακούω τελευταία
Στις χορδές της κιθάρας ακόμα σε αναζητώ
Με καφέ και δυο τσιγάρα λαθραία
Έχω μέρες απ' το σπίτι να βγω
Κάθε μέρα μοιάζει σαν να έφυγαν χρόνια
Έχω αφήσει το παράθυρο ανοιχτό
Μα δεν φεύγει το άρωμα σου από τα σεντόνια
Κι είπα να γράψω για αυτό
Και μου έχει ανέβει ως τα χείλη
Τόση μοναξιά την έχουν νιώσει λίγοι
Έχω ανάγκη να πω ένα απλό σ' αγαπώ
Και την καρδιά μου σαν τριαντάφυλλο
Φυσάει βοριάς φυσάει θρακιάς
Παίρνει δροσιά από τα βουνά
Και μες στο σπίτι μπαίνει
Κι απ' τις αυλές της γειτονιάς
Και ένας βυθός με παίρνει
και δεν μπορώ αν δεν σε δω